Nobelang Tagalog: Page 38

naiwan ni Irene ang kanyang cell phone dahil sa sobrang pagmamadali hindi na namalayan nito na may nakaligtaang gamit.
Kinuha ito ni Josh at ibinulsa lang muna dahil humahapdi na ang kanyang tiyan sa gutom. Ngunit habang kumakain ay ‘di niya inaasahang tumunog ito. Tiningnan ni Josh kung sino ang tumawag. Brandon ang pangalang naka-display sa LCD ng cell phone. “Sinong Brandon?” sa isip niya. Sagutin na sana niya ito, ngunit naisip niyang baka magalit na naman sa kanya ang dalaga kapag nalaman nitong pinakialaman ang kanyang gamit kaya hinayaan na lang niya itong tumunog. Makailang beses tumunog pero natigil ito sa paglipas ng ilang sandali nang walang sumagot.
Sa kabilang dako, nag-aalala ng husto ang ina ni Irene dahil anong oras na ngunit wala pa rin ang anak. Nakailang beses na rin siyang tumawag sa cell phone nito pero hindi niya makontak ang dalaga. Lalong nanghina ang katawan ni Martha lalo na ngayong umuwi na ng probinsya ang kanilang katulong na si Cilia upang magbakasyon. Napadalas ang pag-iyak ng ina sa kanyang kalagayan. Halos hindi na umuwi pa ng bahay ang anak. Mahigit isang buwan na rin ang nakaraan buhat nang umalis ang asawa subalit hanggang ngayo’y hindi pa rin umuwi. Walang tawag kahit sa telepono man lang. Bagay na ikinasama ng loob ng ina.
Ang dami ng gamot na nakaimbak sa kanyang medicine cabinet noong nakaraang lingo ay hindi nagbago. Hindi na ito nabawasan pa at wari’y kinalimutan na ni Martha ang pag-inom sa mga iyon salungat sa payo ng doctor.
Sa school kinabukasan habang nagmamadaling naglalakad si Josh ay nasalubong niya ang isa sa kanyang mga kaklase at nalaman niyang walang pasok sa unang subject nila. Isang pagkakataon upang makapagreview pa siya sa susunod na subject. Papunta na sana siya sa library nang tawagin siya ni Hernan ang kaklase na kanyang nakausap ilang minuto pa lang ang nakalipas.
“Josh, sandali.” Lumingon ang binata. Si Hernan ang kanyang nakitang humahabol sa kanya. Huminto si Josh upang hintayin ang kaklase. “ Saan ba ang punta mo?” ani Hernan na humihingal. “Ang bilis mo namang maglakad.”
“Nagmamadali kasi ako para makapag-aral sa susunod nating subject. Nakapag-review ka na ba para sa pasulit mamaya?”