Nobelang Tagalog: Page 31

“Saan ba tayo? Ihatid mo na ba ako sa bahay? Ayaw ko pang umuwi” ani Irene na biglang naiba ang expression ng mukha at bigla itong nakasimangot.
“No, I mean, kakain tayo sa labas, sa Mall.”
“Sa Mall?” napatanong ang dalaga. Lumingon ito kay Josh.
“Yea, ‘di mo ba ako sasamhan?”
“Pero…” hindi na natapos pa ni Irene ang kanyang gustong sabihin nang naramdaman niyang hinawakan nang mahigpit ni Josh ang kanyang kanang kamay.
“Come on mine, wala kang dapat ikabahala.” Tumawag ng taxi si Josh. Huminto ang taxi sa kanilang harapan at agad namang binuksan ni Josh ang pinto upang makapasok si Irene.
“Saang Mall ba tayo?” habang tumatakbo ang taxi.
“Sa dating tagpuan.”
“Sa Mega Mall?”
“Yup!” ginapos ng kaliwang kamay ng binata ang dalaga kaya hindi na nito nagawa pang umilag sa nakaw na halik ng binata.
“H’wag ka ngang makulit mine, akala mo nakalimutan ko ang malaking atraso mo as akin.”
“Ang hindi pagsama sa’yo sa party?” hindi sumagot ang dalaga.
“Okay, aaminin kong mali ko ‘yon at isang uri ng pagkukulang. ‘Di mo ba ako mapatawad?”
“O sige, patawarin kita pero sa isang kondisyon”
“Kondisyon?” napakunot ng noo ang binata.
“At ano naman ‘yang kondisyon na yan?”naguguluhan si Josh. Sumandal si Irene sa kanya at nilapit nito ang kangyang mga labi sa pisngi ng binata.
“Alam mo mine, nahihiya sana ako sa’yo, pero… wala na akong ibang tao pang malapitan maliban sa ’yo na alam kong mabait at mapagkatiwalaan.” Hindi mintindihan ni Josh ang pinagsasabi ng kasintahan.
“So what is it?”
“Promise mo muna sa akin na pagbigyan mo ako.” Hindi masagot ang binata. Iniisip kung ano ang hihilinging ng dalaga sa kanya.
“Kung kaya kong ibigay bakit hindi?”