Nobelang Tagalog: Page 28

come across on your way?” ngumiti ng bahaya ang inang nakatitig sa kanya. Hindi nakapagsalita si Irene at namangha ito sa narinig.
“Mom, are you kidding?”
“No, I’m not…” napahinto ng sandali at huminga ng malalim, “I’m not kidding my beloved princess,” patuloy niya.
“Nagpatingin na naman ako sa doctor kahapon, at ayon sa findings niya ay mas lumala daw ang aking sakit.” Namutla at napanghinaan ng loob ang dalaga nang narinig niya ang sinabi ng ina. Alam niyang isa siya mga mga dahilan kung bakit nagkaroon ng ganitong sakit ang kanyang ina.
“Regular ka bang umiinom ng iyong gamot Mom?” wika niya habang hinahaplos ang likod ng ina. “Don’t worry Mom, walang mangyari sa’yo… Nandito ako, ‘di kita pababayaan.”
“Hindi pababayaan? Minsan ka na nga lang umuwi ng bahay dahil sa barkada mo. Noong nakaraang Sabado’t Linggo wala ka, kagabi, wala na naman. So what can I expect from you Irene… I saw my fate, one day, as I lay down on my bed, I will leave without your presence.” Hindi namalayan ng dalaga na tumulo na ang luha sa kanyang mga mata. Mahigpit nitong niyakap ang kanyang ina kasabay ng mga pangakong hindi na uulit sa kanyang pagsama sa barkada.
Mas dumami ngayon ang gamot na nakaimbak sa medicine cabinet sa kwarto ng kanyang Mommy at Daddy. Sa ibabaw ng mesa ay kapansin-pansin ang dyaryong nakabuklat at halatang tapos na itong nabasa. Isa pa rin sa mga tambak na isyu ang mga sundalong nagkaroon ng relasyon sa ibang babae bukod sa kanilang asawa. Kung saan ito nakadistino may asawa. Tinupi ito ni Irene dahil ‘di niya nagustuhan ang naturang isyu. Naalala niya ang kanyang ama na laging umaalis ng bahay na hindi nila alam ang totoong patutunguhan.
Mahimbing na nakatulog si Martha pagkatapos itong painumin ng gamot ng dalaga. Ayaw niyang mawala ang nag-iisang tagapagmahal at tagapagtanggol sa kanya sa tuwing pagalitan siya ng kanyang Daddy Arthur. Binantayan niya ito‘t doon na rin siya natulog as gabing iyon upang makasama man lang ng buong gabi ang inang uhaw sa kanyang pagmamahal.