Nobelang Tagalog: Page 27

niya ang boses ng Daddy niyang nagmamadaling pumasok sa kanilang kwarto ng Mommy niya. Bumaba ang ina. Tulad ng lagi niyang inaasahan na laging pumapawi ng kanyang sama ng loob sa tuwing pagalitan siya ng kanyang Daddy ang inang kailan ma’y lagi niyang kasama at handang umintindi sa mga pagkakamaling kanyang nagawa.
“Sa labas na ako magdinner ‘wag nyo na akong hintayin mamaya,” nakabihis ang amang mabilis nagpatakbo ng kanyang sasakyan palayo ng bahay. Napailing si Martha habang sinisilip sa bintana ng sala ang asawang papalayo sa kanila. Mabagal nang kumilos si Martha dahil nagkaroon ito ng sakit sa puso at pinagbawalan na siya ng doctor na magbuhat ng mabibigat at hangga’t maari ay iwasan ang malungkot at sobrang masaya.
Si Cilia ang kanilang katulong sa bahay ang nag-aasikaso sa lahat ng gawaing mabibigat sa bahay. May pera ang pamilya dahil bukod sa pagiging mataas na opisyal si Arthur sa Philippine Army, ay may malawak silang lupain sa Nueve Ecija na namana ni Martha mula sa kanyang mga yumaong mga magulang. Malaki ang bahay nila ngunit dalawa lang madalas ang tao nito dahil ngayong nakabalik na si Irene sa Manila ay barkada na naman ang punta nito lalo na nang nakilala niya si Jerick.
Nandoon pa rin ang sabaw sa mesa na hinain ni Cillia na kanina’y maiinit ngunit ngayo’y kasing lamig na ng nararamdaman ng kanyang mga magulang sa isa’t isa. Matagal ng ganyan ang kanyang Mommy at marahil ay sanay na rin itong ‘di makausap ang asawa kahit ngayong wala na ito sa serbisyo. Kung umalis ng Biyernes ng gabi, Biyernes na rin ng gabi ito darating. Kinikimkim ng ina ang lahat ng sama ng loob dalawampung taon na ang nakalipas.
Nabunutan ng tinik ang dalaga nang umalis ang amang ilang taon lang niya nakasama sa bahay kung tutuusin. “Mom, are you okay,” wika niya sa inang nakatitig sa larawan ng kasal nila ng kanyang asawa na nakasabit sa wall. ‘Di niya inaasahang may namumuong luha sa mga mata ng kanyang ina at umiiling ito at sinundan iyon ng mga buntong hininga.
Sa halip na kakain ay nawalan siya ng gana kaya sinamahan na lang nito ang kanyang Mommy sa kanilang kwarto ng Daddy niya. “Where will you be tomorrow if I’m gone? Can I rely you to manage yourself without expecting any helping hand to