Nobelang Tagalog:Page 8

“Huwag mo naman akong tawaging po, pinapatanda mo ako eh,” bahagyang tumawa ang dalaga.

“Alright! Your wish is my command… Ms. Irene Mendoza.” Nagtawanan ang dalawa.

Mula noo’y naging close na ang dalawa at kahit saan magpunta si Josh ay kasama niya si Irene. Tinutulungan niya ang babae sa mga assignment nila, sa mga project at lagi na ring pumupunta ang binata sa bahay ng dalaga.

Araw ng sabado. Naisipan ni Irene na pumunta sa bahay nina Josh upang magpatulong sa binata magresearch hinggil sa kanilang term paper. Hindi niya alam kung paano pumunta sa bahay ng lalaki kaya tinawagan niya ito sa telepono.

“Hello good afternoon,” wika ng boses na nasa kabilang linya.

“Good noon din po, pwede po bang makausap si Josh?” tanong ng dalaga.

“Yes, speaking. Sino po sila?”

“Hi, si Irene to. Josh, pupunta sana ako d’yan sa bahay n’yo, okay lang ba?”\

“Sure! Segi. Pero… alam mo ba ang pagpunta rito?” tanong ng nahuli na halatang excited sa sinasabi ni Irene.

“Yan nga ang problema ko eh kasi ‘di ko pa alam.”

“No problem, hintayin mo ako d’yan at sunduin kita sa bahay ninyo,” ani Josh.

“Talaga? Segi, hintayin kita dito ha…” wika ng dalaga at ‘di nagtagal ay nagpaalam si Josh sa kabilang linya at nagmamadali para sunduin si Irene.

Kalahating oras ang nakalipas nang dumating si Josh sa bahay nina Irene. Handa na ang dalaga, kaya pagkatapos makapagpaalam sa ina ni Irene ay agad na silang umalis.

“Makailang beses na akong pumunta sa inyo, pero ‘di ko pa nakita ang Tatay mo,” tanong niya sa kanyang katabing si Irene habang nakasakay sila sa jeep.

“Lagi po kasing may lakad ang Daddy ko lalo na ngayong kakaretero lang niya sa trabaho,” tugon ng dalaga.

“Ah, ganon ba. Anong trabaho pala ng Daddy mo dati?”

“Isa siyang sundalo, Kapitan, pero wala na retired na siya.”

Natahimik si Josh pagkatapos niyang marinig ang sinabi ng dalaga. “Ganon ba? Ilan ba kayong magkapatid?” tanong ulit ng binata pagkatapos ng ilang sandali. “Ako lang mag-