ganang pumasok pa kaya umuwi na rin ito. Tumawag si Jerick sa kanyang cell phone at nagtanong kung bakit hindi na siya bumalik pa sa klase. Nagkunwaring masakit ang kanyang ulo kaya umuwi na ito.
Ilang beses na siyang nagpadala ng text messages pero wala man lang reply kahit isa. Halos hindi makatulog si Josh sa pag-iisip na nagtampo sa kanya si Irene. Ayaw niyang magalit sa kanya ang dalaga. Ilang beses na ba siyang tumawag? Sa telepono katulong ang sumasagot, ayaw namang sagutin sa cell phone.
Wala ng nagawa pa si Josh kung hindi ang maghintay sa susunod na mangyari. Kasabay sa ritmo ng orasan ang bawat tibok sa kanyang dibdib. Hindi makatulog ang binata kaya naisipan niyang tawagan si Jerick, ngunit wala ring sumasagot nakailang tawag na rin siya.
Sabado ng gabi, ngunit sa mga oras na iyon ay ‘di man lang tumunog ang kanyang cell phone o di kaya’y ang telepono na kanyang hinihintay. Hindi niya alam kung natuloy ba ang sinasabing party na pinuntahan ni Irene. Sinubukan na naman niyang tumawag sa babae ngunit di pa rin niya ito makontak. Lumipas na ang hatinggabi, ngunit dilat na dilat pa ang mga mata ng binata. Pinilit niya ang makatulog ngunit laging bumabalik sa kanyang isipan ang dalaga. Tumayo ang binata mula sa pagkahiga upang kumuha ng tubig sa kusina. Subalit nahinto siya nang tumunog ang kanyang cell phone na nakalagay sa ilalim ng lampshade ng kanyang kwarto. Tumawag si Irene. Agad niya itong sinagot.
“Hello… mine, saan ka ngayon?” nag-alalang tanong binata.
“Saan pa eh di sa party.” Sa pandinig ni Josh ay lasing ang dalaga kaya mas lalong nag-alala ito.
“Oh my God! S-sinong kasama mo d’yan ha?”
“Sino pa bang ibang kasama ko kundi si Jerick. Alangan naman ikaw diba?”
“Anong oras ba kayo uuwi niyan?”
“Mamaya pa, nasa kalagitnaan pa lang ng program.” Nag-alala ng husto ang binata sa kanyang narinig.
“Saan ba kayo?”
“Sa Bay Walk. Bakit pupunta ka ditto? H’wag na Mr. Santillan, ‘wag mong iwanan yang pinakamamahal mong shop baka nakawin pa yan. Magsama kayo ng mga
No comments:
Post a Comment