Chapter II
Tuwang-tuwa si Irene sa mga jokes ni Jerick nang maabutan sila ni josh na nagkwentuhan sa canteen ng school. Naging malapit na kaibigan na rin ni Irene si Jerick ang best friend ni Josh dahil laging magkasama ang tatlo sa klase man o sa labas ng school. Sa lahat ng activities ay laging magkasabay ang tatlo at kapag may mawala isa man sa kanila ay nalulungkot ang grupo.
Samantalang si Josh habang tumatagal ay tumitindi ang kanyang nararamdaman para sa dalaga pero lihim niya ito kahit sa kanyang best friend na si Jerick. Natatakot siya na baka layuan siya ni Irene kaya hanggang sa mga oras na ‘yon ay di pa rin niya nasabi ang kanyang totoong naramdaman sa kaibigan.
Ngunit sa kabila ng lahat, sa kabila ng pagtatago ng binata sa kanyang nararamdaman ay hindi niya ito napigilan at sa di inaasahang pagkakataon ay nasabi niya ito. “Bahala na” ang tanging nasa isip niya. Hanggang kailan niya matitiis ang pagkukunwari?
Walang pasok sa last subject ang tatlong magkakaibigan. Maaga ang uwian kaya napag-usapan nilang mamasyal muna sa Mega Mall.
Halos maluha sa katatawa si Irene sa mga jokes ni Jerick, tahimik at walang kibo naman si josh na nakikinig sa dalawa.
“Tol, wake up! Nakatulog ka na yata d’yan eh…” panggulat ni Jerick nang makita niyang walang kaimik-imik si Josh.
“Josh, umm… may… problema ka ba?” mahinahong tanong ni Irene sa kaibigan.
“Wala, okay lang ako don’t worry,” sagot ng binata sa dalawa habang nakasandal sa upuan ng buss.
Patuloy sa pagkukuwentuhan ang dalawa hanggang sa dumating sila sa Mall. Bumaba na ang tatlo at dumeretso na sa food court upang kumain muna bago mamasyal. Ang saya ng dalawa, subalit ang di nila alam kung bakit walang kabuhay-buhay ang pagmumukha ni Josh.
Naghanap ng mesa ang tatlo at umupo. Dumukot ng pera si Josh mula sa kanyang wallet at ibinigay niya ito kay Jerick.
No comments:
Post a Comment