“Ang sipag mo naman Josh. Ang swerte ng maging asawa mo.”
“Ha, hindi naman po ganon, kailangan lang talaga kaya ko ‘to ginagawa.”
“ Pumupunta din ba dito ang girlfriend mo?” tanong ng babae.
“Girl friend?” bahagyang tumawa si Josh.
“Oo, girl friend mo. H’wag mong sabihin sa akin na wala.”
“Exactly! I mean, wala pa yan sa isip ko.”
“Ganon ba? Ah… sorry for asking you that.”
“No, its okay, don’t say sorry.” Tumayo ang binata upang ligpitin ang kanilang kinakainan. Tumulong pa
Nang matapos na si Josh sa paglilinis, ay inanyaya na nito si Irene na mag-umpisa na sila sa kanilang gagawing research tungkol sa kanilang project.
Di masyadong marunong si Irene sa operation ng computer kaya laging nasa kanyang likod si Josh upang turuan ang dalaga. Sobrang kasiyahan ang nadarama ng binata habang kasama niya ang dalaga.
“Hindi ka ba nabobored dito?” tanong ni Irene sa binata habang tinuturuan siya nito.
“Sobra, pero walang magawa,’di ko naman maaring iwan ‘to,” tugon ni Josh.
“ Gusto mo lagi kitang pupuntahan dito?” alok ng dalaga. Nagulat ang binata sa kanyang narinig. Mas lalong gumaan ang kanyang pakiramdam nang sabihin ito kanya ng dalaga.
“Bakit hindi? Pero… kailangang magpaalam ka ng maayos sa Daddy at Mommy mo, at saka sa… sa…,” tumigil sa pagsasalita si Josh habang nagdodownload ng picture mula sa internet. “Ang ganda oh, gusto mo ba ‘to?” Tanong niya kay Irene. Nakita ni Irene ang picture na ‘yon, red rose, ang kanyang paborito. Gumuhit ang matamis na ngiti ng dalaga habang pinagmasdan ang rose na nasa monitor.
“Ang sweet ha, alam mo, paborito ko yan,” wika niyang lumingon ng bahagya sa binata’t muntik magkasalobong ang kanilang pisngi sa sobrang lapit nito.
“Pero ‘di mo pa natapos ang gusto mong sabihin kanina.”
“Ha?” sandaling napatigil ang binata habang inabot nito ang sukli sa kanyang customer na nagbabayad. Wala ng naglalaro kaya wala ng makakadisturbo sa usapan nilang dalawa. Bumulik sa pagkaupo si Josh.
No comments:
Post a Comment